Logo PTTK
Koło PTTK im. "Gwarków Noworudzkich"
w Nowej Rudzie (od 2012r.)

Kategoria: Relacje

Bielawskie widoki

Logo Koła PTTK

W sobotę, 11 kwietnia 2026 roku 23 osoby wędrowały po Wzgórzach Bielawskich. Najpierw było dość męczące podejście żółtym szlakiem na szczyt Parkowej Góry. Na szczycie biała wieża widokowa i miejsce odpoczynku. Góra Parkowa (nazywana też Panek) to najwyższy szczyt Wzgórz Bielawskich. Z Parkowej Góry zeszliśmy podziwiać „Skałę Schenka” – małą skałkę z wyrytym nazwiskiem „Georg Schenk” – dawny właściciel tych terenów. Od Skały Schenka, wciąż żółtym szlakiem wędrowaliśmy w lesie mieszanym pomiędzy kolejnymi wzgórzami – aż do Przełęczy pod Wroną. Tu znaleźliśmy śmieszne „platformy widokowe” czyli małe drewniane podesty na skraju lasu. Z jednego widać było świetnie Góry Sowie i Góry Bardzkie, a z drugiego – nazywanego „Niebiańskie Widoki” – była doskonale widoczna Bielawa oraz odległy Masyw Ślęży. Dalej przez wioskę Myśliszów do Wzgórza Pojednania z Krzyżem Millenijnym. Na Wzgórzu Pojednania zapaliliśmy małe ognisko, upiekliśmy kiełbaski i odpoczęliśmy solidnie. Po pamiątkowych zdjęciach powędrowaliśmy do Stawu „Cegielnia” i dalej na parking w Bielawie, gdzie zakończył się ten spacer.

11.04.2026, Grupa górska S.21
Bielawa – Parkowa Góra – Przełęcz pod Wroną – Wrona – Wzgórze Pojednania – Bielawa
(8 km, 200m) 10 pkt GOT. Przodownik obecny.

Zdjęcia: Malina Woźny, Andrzej Śmiejak, Wacław Koch, Monika Telus, Edward Lada, Jarosław Zychowicz, Alicja Bułeczka

V Spacer zimowy

Logo Koła PTTK

W dniu 21.02.2025 r. „Gwarkowie Noworudzcy” wraz z Uniwersytetem Trzeciego Wieku rozpoczęli wspólny spacer, którego celem było zdobycie Jawornika. W pięknej scenerii zimowej, przy lekkich opadach śniegu, wędrowaliśmy ul. Rolną i ul. Jawornik i dotarliśmy do wiaty pod Jawornikiem. Widoczność w tym dniu na okoliczne góry nam nie dopisała, gdyż szczyty gór pokryte były mgłą. Pod wiatą rozpaliliśmy tradycyjnie ognisko, nad którym zawisły kiełbaski, na ruszcie pojawiły się kaszaneczki. Po posiłku sesja zdjęciowa i w dobrych humorach zeszliśmy do ul. Świdnickiej na przystanek autobusowy, gdzie zakończyliśmy spacer. Dziękuję wszystkim uczestnikom za wspólny spacer. Padła propozycja, żeby zorganizować kolejny za tydzień.
Spacer prowadził i opisał: PTG Edward Soja.

Izerbejdżan 2026 czyli Góry Izerskie zimą.

W dniu 7 lutego odbyła sie trzecia zimowa wyprawa Koła Gwarków Noworudzkich do Stacji turystycznej „Orle” – schroniska turystycznego w Górach Izerskich, mieszczącego się w budynkach pozostałych po hucie szkła Carlsthal, działającej w latach 1754-1890 i powstałej przy hucie osadzie. Wycieczkę naszą rozpoczęliśmy na Polanie Jakuszyckiej, gdzie na wysokości 878 m n.p.m znajduje się najwyżej położony kolejowy przystanek osobowy w Polsce, usytułowany przy Dolnośląskim Centrum Sportu. W pobliżu starej lokalizacji znajduje się tablica upamiętniająca powstanie w 1902r najwyżej położonej linii kolejowej w Polsce, budowanej w latach 1888-1902 zwanej Koleją Izerską. Po wspólnym zdjęciu wyruszyliśmy żółtym szlakiem turystycznym do Rozdroża pod Działem Izerskim, skąd zielonym doszliśmy do schroniska „Orle”, a po odpoczynku i obowiązkowym zdjęciu wróciliśmy „samolotem” na Polanę Jakuszycką skąd Ceskimi Drahami i Kolejami Dolnośląskimi wróciliśmy do Nowej Rudy.

Drugi spacer zimowy

Gwarkowie Noworudzcy wraz z Uniwersytetem Trzeciego Wieku spotkali  się w dniu 24.01.2026 r. na II spacerze zimowym . Spacer rozpoczęliśmy na stacji kolejowej Nowa Ruda Słupiec udaliśmy się ścieżką rowerową w kierunku ulicy Kościelec. Tutaj niespodzianka trasa oblodzona więc ostrożnie udaliśmy się do  trasy „Dwie Wieże” . Powolutku dotarliśmy do  wiaty, przy której rozpaliliśmy ognisko. Podczas biesiady dotarli w pobliże nas jeźdźcy na koniach a widząc oblodzenie zeszli z trasy na łąkę. Po skonsumowaniu kiełbasek i nie tylko – wzorem jeźdźców łąką udaliśmy się  kierunku Osiedla Waryńskiego i powróciliśmy do miejsca startu, gdzie zakończyliśmy spacer. Dziękuję wszystkim uczestnikom za udział i zapraszam na III spacer zimowy 07.02.2026 r. 

Spacer prowadził i opisał PTG Edward Soja zdjęcia E. Soja , Ela Bisikiewicz.

Data wycieczkitrasaPunktacja GOTCzy przodownik był obecny
24.01.2026 r.Słupiec stacja kolejowa – Ścieżka rowerowa – Kościelec – Trasa „Dwie Wieże” – Osiedle Waryńskiego – Słupiec stacja kolejowa 6 km; suma podejść 92 m, Grupa S.117 pkt GOTTAK

Pierwszy spacer zimowy 2026

Gwarkowie Noworudzcy wraz z Uniwersytetem Trzeciego Wieku spotkali się w dniu 10.01.2026 r. na I spacerze zimowym. Miejscem zbiórki była stacja kolejowa Nowa Ruda Słupiec – ostatni czynny odcinek kolei sowiogórskiej, wybudowanej w latach 1897–1903. Trasa wiodła od Dzierżoniowa przez Srebrną Górę do Ścinawki Średniej i liczyła 62 km. Odcinek Dzierżoniów – Srebrna Góra został zamknięty w 1934 r. Do dnia dzisiejszego pozostał odcinek Ścinawka Średnia – Nowa Ruda Słupiec, na którym odbywa się tylko ruch towarowy związany z przewozem kruszywa.

Po wspólnej fotografii wyruszyliśmy w pięknej, zimowej scenerii trasą rowerową w kierunku Zakładu Przeróbki Czerwonego Piaskowca, do szlaku młoteczkowego i dalej do wiaty na Zielonej Dolinie. Rozpaliliśmy ognisko i wkrótce zapachniało kiełbaskami. Po degustacji, w dobrych humorach i słonecznej aurze, powróciliśmy do miejsca startu, gdzie rozeszliśmy się do swoich domów.

Dziękuję wszystkim uczestnikom za udział i zapraszam na II spacer zimowy 24.01.2026 r.

Spacer prowadził i opisał: PTG Edward Soja
Zdjęcia: E. Soja, Katarzyna Zychowicz, Kazimierz Czyżewski

Spotkanie noworoczne

28 grudnia w słupieckiej restauracji „Ewelina” odbyło się spotkanie członków naszego Koła z zaprzyjaźnionym Klubem Czeskich Turystów z Broumova. Było składanie życzeń, przemowy, upominki i spotkanie „na szczycie” obu prezesów Kół – Evy Kolinkovej i Jarosława Zychowicza.

Wszystkim życzymy Szczęśliwego Nowego Roku!

XII Rajd Barbórkowy

30.11 trzydziestoosobowa grupa członków Koła Turystycznego „Gwarkowie Noworudzcy” wyruszyła na XII Rajd Barbórkowy pod kierunkiem Andrzeja Wiśniewskiego i Witolda Telusa. Trasa rozpoczęła się przy Gminnym Centrum Kultury w Ludwikowicach. Uczestnicy przeszli pod wiaduktem kolejowym i zatrzymali się przy Pomniku Ofiar Katastrofy Górniczej z 1930 roku. Następnie odwiedzili teren dawnej Kopalni Węgla Kamiennego „Wacław”, zabudowania byłej fabryki amunicji oraz obiekty związane z Muzeum Molke, w tym tzw. Muchołapkę. Dalsza droga prowadziła śnieżnymi szlakami na Włodykę, a pod jej szczytem grupa zatrzymała się przy kaplicy związanej z lokalną legendą o ukrytym skarbie. Zejście zakończyło się w Gminnym Klubie Seniora w Jugowie, gdzie odbyło się uroczyste Pasowanie na Gwarków oraz Konkurs Wiedzy Gwarkowej. Na zakończenie uczestnicy udali się na cmentarz w Jugowie, aby minutą ciszy i zapaleniem znicza uczcić pamięć ofiar górnictwa.

Punktacja GOT:

Grupa S.11, przodownik był obecny.

Ludwikowice – Miłków – Włodyka – Jugów, (6km, 300m podejść) 9 pkt GOT.

Na Skalną Czaszkę

W niedzielę, 19. października 2025r. 20-osobowa grupa noworudzkich „Gwarków” dotarła na Przełęcz Lisią w Górach Stołowych, aby wyruszyć niebieskim szlakiem w (nie)znane zakątki Parku Narodowego.
Pierwsze kroki – ostro pod górę – na Narożnik, szczyt zaliczany do Korony Gór Stołowych – miejsca zapierającego dech w piersiach swoimi panoramami. Potem klucząc między skałami i przystając co i rusz na podziwianie panoram – dotarliśmy do Skalnej Czaszki. Kiedyś owiana legendą trudnej do zdobycia, dziś już legalnie udostępnionej turystom wspaniała, choć nieco złowieszcza skała.
Spod Czaszki dalej stromym szlakiem poprzez Skały Puchacza, śladami dawnego kamieniołomu do Łężyc, gdzie grupa zdobyła Najniższą Wieżę Widokową w Europie (20 cm!). Na koniec prosty szlak do Dusznik, skąd wróciliśmy szynobusem do domu.

Pociągiem na Śnieżkę

Z samego rana 27.09 bardzo elitarna grupa 3 najwytrwalszych zdobywców Korony Sudetów pojechała pociągiem na… Śnieżkę. Brzmi trochę absurdalnie, ale zgrabne połączenie (mocno kombinowane) Kolei Dolnośląskich, kolei czeskich i kolei linowych dało możliwość wyjechania (prawie) na sam szczyt Śnieżki. Trochę przesiadek nie zaszkodzi.
Na Ruzovej Hore byliśmy już około 10:30, ale druga część kolejki nie „fungovala”, więc w ramach premii dostaliśmy gratis 350 schodów na szczyt Śnieżki. Tonącej we mgle jak „Titanic”, ale wciąż ładnej.
Po zdobyciu szczytu prosto w dół do Karpacza, szlakiem Jubileuszowym, potem obok „Śląskiego Domu”, „Strzechy Akademickiej” i „Samotni” aż do Kościółka Wang, gdzie zakończyliśmy swoją kolejowo-pieszą wyprawę w poprzek Karkonoszy.

Jesień na granicy

W sobotę, 6. września 2025r. 15-osobowa grupa zwolenników wędrowania w absurdalne zakątki Sudetów zameldowała się na stacji Mesto Albrechtice na Śląsku Czeskim. Ze stacji odjechaliśmy klimatycznym vlaczkiem do stacyjki Linhartovy. Stamtąd obok pięknego pałacu, przez park pałacowy powędrowaliśmy do przejścia granicznego z Lerancicami. Potem drogą wzdłuż rzeki Opavica, mijając po drodze zaniedbaną drugą połowę ogrodów pałacowych i ruiny oranżerii dotarliśmy do wsi Opawica. Tu zaczyna się najdalej na południowy-wschód polski szlak w Sudetach. Znakowany kolorem czerwonym prowadzi wzdłuż pasa granicznego na podwójną wieżę widokową na Granicznym Wierchu. Wspaniała konstrukcja dla odważnych.
Z Granicznego Wierchu już prosto do Mesta Albrechtic, skąd pojechaliśmy na wycieczkę i na obiad do Prudnika, a stamtąd do domu.