Wr\u00f3cili\u015bmy na szlak starych zamk\u00f3w, duch\u00f3w, legend i ukrytych skarb\u00f3w. Tym razem 28 tropicieli historii \u015bl\u0105skich Piast\u00f3w dotar\u0142o na start dzi\u0119ki firmie Drogowy Transport Osobowy Piotr Piotrowski (dzi\u0119kujemy!).<\/p>\n\n\n\n
Nasz w\u0119dr\u00f3wka rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 u bram Pa\u0142acu Bobr\u00f3w. Ten murowany obiekt na miejscu obecnego pa\u0142acu zosta\u0142 wzniesiony ok. roku 1450, pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 przeprawy przez B\u00f3br. Historycy nie s\u0105 w stanie ustali\u0107, czy by\u0142 to zamek, czy wie\u017ca stra\u017cnicza. W II po\u0142owie XV w. maj\u0105tek w Bobrowie nale\u017ca\u0142 do rodziny Schaffgotsch\u00f3w. Na prze\u0142omie XVI\/XVII w\u0142a\u015bcicielem siedziby zosta\u0142 Nickel von Zedlitz. Prawdopodobnie w miejscu dzisiejszego pa\u0142acu wybudowa\u0142 on prosty kamienny dw\u00f3r. Oko\u0142o po\u0142owy XVII w. nast\u0105pi\u0142a kolejna rozbudowa, po czym Carl Christoph von Zedlitz odsprzeda\u0142 maj\u0105tek Annie von Nostitz. Przez wieki dw\u00f3r przechodzi\u0142 w kolejne r\u0119ce m.in. zakonu jezuickiego z Jeleniej G\u00f3ry, Schaffgotsch\u00f3w, Daniela von Buchs, hrabiego Rothkirch, Ernestyna von K\u00f6ckritz. Pod koniec XIX w. w\u0142a\u015bcicielem zosta\u0142 Hans Rudolf von Decker. Postanowi\u0142 gruntownie przebudowa\u0107 dw\u00f3r wed\u0142ug plan\u00f3w berli\u0144skiego architekta Paula Roetgera. Pa\u0142ac w r\u0119kach rodziny von Decker pozosta\u0142 do roku 1921. Do II wojny \u015bwiatowej w obiekcie m.in. znajdowa\u0142 si\u0119 obiekt szkoleniowy SA. Po 1945 r. kolejno pa\u0142ac zajmowany by\u0142 przez; Armi\u0119 Radzieck\u0105, o\u015brodek dla uchod\u017ac\u00f3w politycznych z Grecji, dom poprawczy, o\u015brodek kolonijny, PGR, SKR, Inspektorat OC z Jeleniej G\u00f3ry. Od ko\u0144ca lat 60. XX w. nieu\u017cytkowany, popad\u0142 w ruin\u0119. Obecnie obiekt jest w\u0142asno\u015bci\u0105 prywatn\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Po wykonaniu zdj\u0119\u0107 (obiekt nie jest do zwiedzania) ruszyli\u015bmy zrazu \u0142agodnie, potem coraz mocniej pod g\u00f3r\u0119 po\u015br\u00f3d drzew Rudawskiego Parku Krajobrazowego. Pod Sokolikiem podzia\u0142 grupy na: Zdobywc\u00f3w i Podziwiaczy. Ci pierwsi ostro, zakosami pod g\u00f3r\u0119 wspi\u0119li si\u0119 na ska\u0142k\u0119 Sokoli Wielki (wspania\u0142e widoki!), po czym, poprzez Prze\u0142\u0105czk\u0119 – dotarli do Krzy\u017cnej G\u00f3ry, gdzie opr\u00f3cz kolejnego wspania\u0142ego punktu widokowego znale\u017ali\u015bmy ledwie widoczne ruiny Zamku Sokolec.<\/p>\n\n\n\n
Zamek Sokolec w Rudawach Janowickich to warownia, kt\u00f3rej fundacja jest niejasna, ale prawdopodobnie powsta\u0142a na inicjatyw\u0119 jednego z ksi\u0105\u017c\u0105t \u015bwidnicko-jaworskich w XIII wieku. Zamek nazywano pocz\u0105tkowo Falkenstein od ska\u0142 zamieszkuj\u0105cych pobliskie soko\u0142y, a dopiero po 1945 roku zacz\u0105\u0142 funkcjonowa\u0107 pod polsk\u0105 nazw\u0105 Sokolec. Historia warowni jest ma\u0142o znana, jednak pierwszym potwierdzonym burgrabi\u0105 by\u0142 Clericus Bolcze, wzmiankowany w 1369 roku. W czasie wojen husyckich panowie z Sokolca korzystali z wojennego bezprawia i rabowali. W nocy z 11 na 12 sierpnia 1434 roku husyci zaatakowali i spalili zamek. W XV wieku Sokolec by\u0142 w\u0142asno\u015bci\u0105 rodu von Tschirn i w 1553 roku zako\u0144czy\u0142 swoj\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 jako warownia.<\/p>\n\n\n\n
Po zej\u015bciu z Krzy\u017cnej G\u00f3ry spotkali\u015bmy si\u0119 wszyscy w schronisku PTTK „Szwajcarka” – dawnym domku my\u015bliwskim Wilhelma Hohenzollerna. Po posi\u0142ku – w drog\u0119, ku skalnym formacjom „Piec” i „Skalny Most” w dolinie potoku Jan\u00f3wka. Potem Zdobywcy ruszyli na Zamek Bolcz\u00f3w, drog\u0105 przez G\u0142aziska Janowickie, a Podziwiacze prosto do Janowic Wielkich.<\/p>\n\n\n\n
Do Zamku Bolcz\u00f3w dotarli\u015bmy ju\u017c po 15:00, znalaz\u0142 si\u0119 wi\u0119c czas i na zwiedzanie i na ognisko.<\/p>\n\n\n\n
Nazwa warowni wywodzi si\u0119 zapewne od imienia jej fundatora, Clericusa Bolcze. Przez kolejne lata XV i XVI wieku zamek cz\u0119sto zmienia\u0142 w\u0142a\u015bcicieli. W 1645, gdy pod zamek pod\u0142o\u017cono ogie\u0144 – sp\u0142on\u0119\u0142a w\u00f3wczas drewniana konstrukcja wraz z poszyciem i wi\u0119\u017ab\u0105 dachow\u0105. Po kolejnym po\u017carze we wrze\u015bniu 1646 warownia zosta\u0142a opuszczona i popad\u0142a w ruin\u0119.<\/p>\n\n\n\n
W roku 1679 maj\u0105tek wraz ze zniszczonym ju\u017c zamkiem naby\u0142 od Maximiliana von Mauschwitza Erdmann hrabia von Promnitz (zm. 1745), minister Tajnego Gabinetu Augusta II Mocnego, kt\u00f3ry wkr\u00f3tce sprzeda\u0142 go Christianowi Friedrichowi zu Stolberg-Wernigerode. Hrabia Wilhelm Stolberg-Wernigerode poleci\u0142 odgruzowanie starych ruin i doprowadzenie do stanu umo\u017cliwiaj\u0105cego ich bezpieczne zwiedzanie. W ramach tych prac wzmocniono cz\u0119\u015b\u0107 mur\u00f3w, a cz\u0119\u015b\u0107 zrekonstruowano, odgruzowano wydr\u0105\u017con\u0105 na dziedzi\u0144cu studni\u0119, wybudowano drewniane schody i ganki, a na zamku wysokim wzniesiono gospod\u0119. w bardzo modnym w owych czasach stylu szwajcarskim. Na pocz\u0105tku XX wieku w s\u0105siedztwie gospody zbudowano schronisko, kt\u00f3re funkcjonowa\u0142o jeszcze przez pocz\u0105tkowy okres drugiej wojny \u015bwiatowej, a nast\u0119pnie przez kilka lat po wojnie, po czym zosta\u0142o zamkni\u0119te i rozebrane. Pierwsze po wojnie i jak dot\u0105d najbardziej zaawansowane prace konserwatorskie mia\u0142y miejsce na zamku w po\u0142owie lat 60. XX wieku.<\/p>\n\n\n\n
Z Zamku ju\u017c kr\u00f3tka droga do Janowic Wielkich, gdzie czeka\u0142 na nas autokar.<\/p>\n\n\n\n
Zdj\u0119cia: Edward Lada, Stanis\u0142aw Sum
Impresja filmowa: Stanis\u0142aw Sum<\/p>\n\n\n\nngg_shortcode_0_placeholder\n\n\n\n